نویسنده: دکتر حسین روازاده

طب جامع ایرانی ــ اسلامی مبتنی بر طبیعت است، زیرا نباتات، مواد معدنی و حیوانی طبیعی را به عنوان دوا مورد استفاده قرار می¬دهد و یک مکتب اصیل طبابت مستند به یک سلسله اصول و نظرات علمی و متکی به مشاهدات و تجربیات دقیق چند هزار ساله است، که همواره طی سده¬ها و اعصار، مورد تأیید عموم طبیبان قدیم ایران و دیگر ملل باستانی بوده و مجموعۀ باورهای مزبور در کلیۀ متون طبی قدیم مانند «کتاب قانون ابن¬سینا»، «‌هداية المتعلمین اخوینی بخاری» و «ذخیره خوارزمشاهی سید اسماعیل جرجانی» ثبت و ضبط شده است.
از دیرباز، دانش ایرانیان، نسبت به دواهای سنتی اعم از گیاهی، معدنی و حیوانی، زبانزد ملل دیگر بوده و در دوره ساسانیان، حتی نام برخی دواها، از زبان پهلوی وارد زبان یونانی گشته است.